Workowce i ssące

Workowce

Kangur żyje w Australii. Ten zwierz do dwóch metrów wysoki, skacząc robi ogromne susy po 6 m. Może tak skakać, bo ma tylne nogi bez porównania dłuższe od przednich, oparte na bardzo długiej stopie, a stojąc wspiera się lub skacząc podbija się w górę grubym i długim o ziemię opartym ogonem. Młode kangury chronią się do obszernego worka, znajdującego się na brzuchu samicy i przebywają tam, ssąc matkę przez trzy kwartały, dopóki nie podrosną.

Z kangurem spokrewniony jest amerykański dydelf, podobny do szczura i australijski dziobak.

Ssące

Ssące mają ciało zawsze tak samo rozczłonkowane, mające najwięcej osiem członków ciała: głowę, szyję, kadłub, ogon i cztery kończyny, a mimo to najrozmaiciej wyglądają. Zależy to głównie od warunków wśród których żyją.

Przyczyniają się do różnej postaci zwierząt ssących ich narzędzia, służące do obrony od nieprzyjaciół lub do ich napastowania. Koty mają wysuwalne pazury, przeżuwające rogi, mors kły, słoń siekacze, którymi napastują. Jeż napastowany zwija w kłębek ciało, okryte na skórze kolcami. Większość zwierząt szuka w ucieczce ratunku przed nieprzyjaciółmi. Jedne z nich mają rącze nogi, okryte na palcach kopytami, a więc pewniej stąpające, niż gdyby były zakończone pazurami. Zającowi nie mającemu kopyt, pomagają w tym dłuższe tylne nogi, kangur ma jeszcze szczególnie długi i bardzo silny ogon, którym się w skakaniu podrzuca.

Między środowiskiem czyli warunkami, wśród których zwierzę żyje, pokarmem, którym się żywi i całym sposobem życia, a postacią ciała, istnieje ścisły związek.