Kryształy soli oraz innych ciał cz. 4

Kryształy soli są jej osobnikami, zupełnie tak samo jak w żywiźnie odróżniamy osobniki, np. pojedynczego wołu lub roślinę lnu. Czymże różnią się osobniki martwicy tj kryształy, od osobników zwierząt i roślin?

Jedne i drugie rosną, ale rosną w różny sposób. Kryształy rosną przez nakładanie jednych cząstek na drugie; środek kryształu jest najstarszą jego częścią, zewnętrzne części najmłodszą. Osobniki zaś żywizny rosną przez wnikanie cząstek pokarmu do ich ciała. W ciele zwierząt i roślin nie można odróżnić cząstek starych od nowych. Podczas ich wzrostu nowe cząstki wnikają ciągle między stare i rozsuwają je. Porównując np. dwa podobne liście tej samej rośliny, młody i stary, widzimy na pierwszy rzut oka, że położenie sieci tak zwanych nerwów liściowych wcale się nie zmieniło. Jest jeszcze druga różnica. Kryształy mogą rosnąć bez końca, jeżeli tylko starczy roztworu, potrzebnego do wzrostu. Inaczej jest z żywizną. Choćbyśmy, nie wiem jak, karmili mysz, to nigdy nie dojdzie wielkości słonia: stokrotka nigdy nie będzie tak wielka, jak dąb. Wszystkie ciała żywizny tego samego gatunku, np. myszy lub stokrotki, są mniej więcej tej samej wielkości. Kryształy jakiegoś gatunku martwic, np. soli, bywają bardzo rożnej wielkości. Rośliny i zwierzęta mają wzrost ograniczony, kryształy martwicy mogą rosnąć bez granic.

Sól, którą znajdujemy w odrębnych kryształach, nazywamy minerałem. Ale sól znajduje się także w wielkich pokładach w ziemi; o takiej soli mówimy, że tworzy skały krystaliczne.

 

One Response to “Kryształy soli oraz innych ciał cz. 4”
  1. Reklama says: